KulturaSlobodna Dalmacija

Ništa kontra ‘Dopunske nastave‘, ali ‘Diana Budisavljević‘ je bliža pojmu klasičnog oskarovskog filma i vjerojatno bi imala više šanse za nominaciju

Šest filmova nalazilo se u konkurenciji za hrvatskog kandidata za 93. nagradu Američke akademije filmske umjetnosti i znanosti – Oscara. Komisija Hrvatskog društva filmskih djelatnika (HDFD) birala je potencijalnog oskarovskog kandidata u kategoriji najboljeg međunarodnog dugometražnog filma između “Dopunske nastave” Ivana Gorana Viteza, “Dnevnika Diane Budisavljević” Dane Budisavljević, “Glasa” Ognjena Sviličića, “Matere” Jure Pavlovića, “Ribanja i ribarskog prigovaranja” Milana Trenca i “Zagrebačkog ekvinocija” Svebora Mihaela Jelića.

Petnaest članova Komisije na kraju je tajnim glasanjem u drugom krugu natpolovičnom većinom odlučilo da će hrvatsku kinematografiju predstavljati Vitezova “Dopunska nastava”, žanrovski film koji hrvatsko društvo stavlja u okvir trilera sa snažnim okusom društvene satire.

S odmakom od nekoliko dana, valja se zapitati kakve su šanse da se “Dopunska nastava” domogne nominacije i pođe regionalnim tragom sjevernomakedonskog dokumentarca “Medena zemlja”. Odnosno, je li odabir “Dopunske nastave” bio najbolji izbor, ne nužno u smislu najboljeg filma od ponuđenih, nego onoga koji ima najviše šanse da se dobaci do “međunarodnog” Oscara ili barem nominacije.

Ništa kontra “Dopunske nastave”, dapače, drago nam je da je podcijenjeni Vitezov žanrovski film dobio satisfakciju nakon što je, nepravedno, u potpunosti ignoriran tijekom prošlogodišnje “pulske” diobe nagrada.

Međutim, dojma smo da je crno-bijeli “Dnevnik Diane Budisavljević” bio za koju nijansu pravodobniji izbor ili možda “Mater”. Od 2015. naovamo, Oscara su u ovoj kategoriji osvojila dva filma koja su se bavila reperkusijama Drugog svjetskog rata (“Ida”, “Saulov sin”), uzgred prilično sigurnog tematskog jamca za nominaciju (“Zemlja mina”, “Djelo bez autora”…), a jednako toliko ih je snimljeno u artističkoj c/b tehnici (opet “Ida”, “Roma”).

“Dnevnik Diane Budisavljević” je od svih novijih “domaćica” najbliži pojmu klasičnog oskarovskog dramskog ostvarenja tipa “Schindlerova lista”, koji još uvijek dobro kotira kod Akademijinih glasača u međunarodnoj kategoriji, ako ne u onoj središnjoj, a njegova hibridna forma (igrani i dokumentarni film) dođe kao dodatni plus. S druge strane, “Mater” je rasni festivalac istočnoeuropske provenijencije kakav je sve češće prisutan u međunarodnoj kategoriji, svakako više od žanrovaca.

Ipak, u prilog Vitezovu filmu ide pobjeda “Parazita” kao rijetkog žanrovca nominiranog i nagrađenog Oscarom. “Parazit” je rabio žanrovske obrasce trilera da satirički progovori o (južnokorejskom) društvu. Pitanje je radi li se izoliranom slučaju ili će se žanrovski filmovi trajno nastaniti u ovoj kategoriji, barem oni s društvenim podtekstom.

Show More

Povezane objave

Odgovori

Vaša adresa e-pošte neće biti objavljena. Obavezna polja su označena sa *

Back to top button
Close
Close